Duistere Signalen ontvangen? Een bundel met bloedstollende verhalen bestellen.

Heb jij wel eens duistere signalen ontvangen, maar daar niet naar geluisterd? Dat stemmetje in jou dat jou ergens voor waarschuwde,  maar dat je hebt genegeerd?Naderhand denk je: had ik maar naar mijn intuïtie geluisterd.. Hier is nu een bijzonder boek over!

 

Je kent dat wel: je had voorgevoelens, maar die heb je in de wind geslagen….  Was de persoon die jij vertrouwde niet zoals hij/zij zich voor deed? Of je denkt: mij overkomt dat niet ? Dat dacht je maar.. Hier zijn dus verhalen over geschreven. Bloedstollende verhalen. Het had jou ook kunnen overkomen..

Dit was het thema van de schrijfwedstrijd  ‘Duistere Signalen’, en vol trots kan ik mededelen dat maar liefst 10 Xeadleden door de strenge selectie voor deze bundel heen kwamen.

                                                         VAN HARTE GEFELICITEERD!

Hier alvast een voorproefje : een aantal spannende alinea’s uit de verhalen van onze Xeadleden die in het boek ‘Duistere Signalen’ zullen staan!  Het wordt een bundel met 51 verhalen die je lang zullen heugen Bijna 300 blz. dik vol huiveringwekkend leesgenot!

 

Reddende engel..

Ingrid Punt

Na een tijdje naast hem te hebben gezeten merkt ze dat hij steeds verder van de gangbare weg afdwaalt. Hij kijkt schichtig en transpireert hevig. De afslag die hij neemt leidt naar een verlaten parkeerplaats. “Waar gaan we heen?” Ze voelt de paniek door haar lijf schieten als hij de bestelbus tot stilstand brengt en zijn vette bezwete lijf naar haar toe draait. “Er moet wel iets tegenover staan,” lispelt hij in haar oor. Ze kijkt naar de vadsige kop en zijn bruine tanden lachen haar gretig toe. Haar hersenen werken op volle toeren.

 

Caballero Light

Ephraim de Rooij

Waarom liep ze niet gewoon weg? Weg van mij, van ons huis en van ons leven? Waarom ging ze niet hokken met die nieuwe vlam van haar? Sterker nog; hoe kreeg ze het voor elkaar om zo rustig te blijven onder alle stress die deze relatie met zich mee moest brengen. Dat zou toch een keer fout moeten aflopen? Ik kon de vragen in mijn hoofd niet meer goed sorteren. Ik wist niet op welke vraag ik het eerst antwoord moest hebben. Mijn gedachten fluctueerden als een zwevende wisselkoers, mijn hoofd draaide als een bezetene, mijn ogen knalden uit hun kassen en mijn hart haalde een record aantal slagen per minuut.

 

Intuïtie, een Godsgeschenk, maar wie niet luisteren wil…

Sylvia Veldman

Hij is binnen, ze hoort hem buiten haar gezichtsveld rommelen. Ze is doodsbang. Haar hart pompt haar bloed met een noodvaart door haar aderen. Alles doet zeer, lichamelijk haar wonden en  geestelijk het zelfverwijt niet op haar intuïtie te zijn afgegaan en hem te hebben ontweken. Ineens staat hij naast haar in zijn doktersjas. ‘Je huilt toch niet,’ zegt hij terwijl hij de naald in haar arm steekt. De glimlach op zijn gezicht is meer angstaanjagend dan geruststellend. En ze ziet hoe hij de gelige vloeistof, middels de naald, vanuit de injectiespuit, overbrengt in haar lichaam. Dan vervaagt het beeld totdat alles opnieuw donker wordt.

 

Omdat de stilte soms schreeuwt

 Yrsa

Paniek mengt zich met zweetdruppels en ik graai in een zekere wanhoop naar iets dat mij redden kan uit deze benarde situatie. Lucht is wat ik wil. Lucht! ”TES!” waag ik nog een poging, maar mijn stemgeluid verliest het van de grote, dreigende schaduw om me heen. Zal het me opslokken? Uitmoorden? Of erger? Ik moet weg! Weg! Maar er is geen weg. Er is enkel een zwart vlak om me heen die herinneringen prikkelen. Of is het realiteit? Ik had die kelder niet moeten ingaan. Ik had het nooit moeten doen. Ik voelde toch die onzichtbare handen? Ik heb ze altijd gevoeld. Waarom nu niet? Om te overwinnen? Wie is de overwinnaar nu? Het is alsof de wereld langzaam bij me wegstapt….

 

Geprepareerde wraak.

 Kirsti Hadderingh

Niets is over van de baas in eigen huis, die met harde stem verkondigde te vertrekken. Slaafs volgt hij en we betreden de voor één dag gereserveerde kamer. Ikzelf zal over een half uur hier weer buiten staan. Mijn jasje trek ik uit. Alsof er een startschot heeft geklonken geeft zijn lust hem weer ballen;  hij gooit zijn kleren van zich af en begint te plukken aan de mijne. Ik grijp in en pak hier de leiding, mijn harnas zal niet gepeld worden. Denkend aan onze fantasie laat hij zich boeien en kronkelt op het bed. ‘Jij wilde smeken?’ vraag ik hem. Nog altijd gelooft hij dat ik het goed met hem voor heb. Met grote ogen en een ranzige tong likt hij zijn lippen en knikt.

 

Hij keek er zo vreemd bij

Dorina Voorhaar

Een gele regenjas kleurde fel op tegen zijn koplampen. Zijn afgedwaalde gedachten trok hij acuut terug naar het heden. Met argwaan verwonderde hij zich over de aanwezigheid van een voetganger op deze lange weg. Met welke reden zou je hier gaan lopen, zo in de regen … in the middle of nowhere? Zo vaak hoorde je verhalen van hinderlagen om automobilisten uit hun auto te lokken? Aan de andere kant… waren er niet vaak naïeve personen op afgelegen plaatsen waar het slecht mee afliep door hun eigen stomme schuld? Na een snelle check in het dashboardkastje, of hij zijn attribuut er binnen handbereik had liggen, remde hij af, wellicht tegen beter in … Doch, zijn ogen glansden

 

Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten

Anja van Biene

Hoelang ik daar zo gespannen lag weet ik niet meer, maar ik weet nog dat ik bijna in slaap viel toen ik plotseling iemand de trap op hoorde komen. Mijn adem stokte in mijn keel. Iemand pakte nu aan de deurklink.  Ik dook met mijn hoofd onder de dekens en keek door een kiertje om te zien wie het was en wat er gebeuren zou. Mijn hart bonkte  in mijn keel, zweet druppeltjes parelden op mijn voorhoofd, mijn vuisten waren gebald. De klink ging langzaam naar beneden. Tergend langzaam ging de deur open en stak er een hand naar binnen

 

In grijs gevangen

Nonnie

‘Laat me toch met rust!’ schreeuwde ze tegen de gesloten deur. Uitgeput zakte ze op de grond en merkte toen pas dat ze haar vinger flink had opengehaald aan de rand van het blik. Het bloed stroomde rood en vol op het antracietkleurige linoleum, waar het in een plasje bleef liggen. Verbijsterd keek ze ernaar, knipperde met haar ogen en keek opnieuw. Haar bloed was rood, dieprood. Voor ze het wist had ze er een vinger in gedoopt en in een snelle veeg over een schilderij uitgesmeerd. Rood….

 

Verraden door het licht?

Rose van Veen

Ik zette mijn groot licht op om de weg beter te kunnen zien. De bomen vlogen langs als spookachtige wezens. Het gras langs de weg wuifde sardonisch, als uit een stil leedvermaak. Plotseling zoog ik mijn adem in, zag ik dat goed? Met heel mijn hart hoopte ik dat het niet zo was. Ik had een licht gezien in mijn spiegel. Fel, wit, kort. Een flits, met de levensduur van slechts enkele seconden. Misschien een adem lang. Natuurlijk wist ik wat het betekende. Het enige wat ik hoopte, was dat ik snel genoeg was. Mijn hart raasde als een bezetene. Dit was niet mijn bedoeling geweest….

 

Romeins bloed

Edwin Bruinooge

Alle pijn die ik in mijn leven heb gevoeld. Nu ineens samengebald in dit ene moment. Mijn lichaam staat in brand, pijn vult mijn gedachten, pijn is alles, Ik ben blind voor de wereld, dit is mijn hele universum, er is niets buiten deze wereld van marteling. En ergens in de achtergrond van mijn geest weet ik dat ze de Romein van tafel hebben gehaald en mij nu zijn toga aantrekken. Tien zachte handen aaien over mijn huid en nemen iets van de ondraaglijke marteling weg……

 

                               En dit is de cover en achterflap van de bundel ‘Duistere Signalen’.

 

Wil jij ook ‘Duistere Signalen’ ontvangen? Heerlijk voor op vakantie of als cadeau te geven. Wil je meer info over de prijswinnaars of wil jij bestellen? Klik dan op onderstaande link. Bestel je deze bundel voor 15 juni a.s. dan krijg je ook nog eens leuke korting!

https://sites.google.com/site/artikeladvies/duistere-signalen

Duistere Signalen ontvangen? Een bundel met bloedstollende verhalen bestellen.

Heb jij wel eens duistere signalen ontvangen, maar daar niet naar geluisterd? Dat stemmetje in jou dat jou ergens voor waarschuwde,  maar dat je hebt genegeerd?Naderhand denk je: had ik maar naar mijn intuïtie geluisterd.. Hier is nu een bijzonder boek over!

 

Je kent dat wel: je had voorgevoelens, maar die heb je in de wind geslagen….  Was de persoon die jij vertrouwde niet zoals hij/zij zich voor deed? Of je denkt: mij overkomt dat niet ? Dat dacht je maar.. Hier zijn dus verhalen over geschreven. Bloedstollende verhalen. Het had jou ook kunnen overkomen..

Dit was het thema van de schrijfwedstrijd  ‘Duistere Signalen’, en vol trots kan ik mededelen dat maar liefst 10 Xeadleden door de strenge selectie voor deze bundel heen kwamen.

                                                         VAN HARTE GEFELICITEERD!

Hier alvast een voorproefje : een aantal spannende alinea’s uit de verhalen van onze Xeadleden die in het boek ‘Duistere Signalen’ zullen staan!  Het wordt een bundel met 51 verhalen die je lang zullen heugen Bijna 300 blz. dik vol huiveringwekkend leesgenot!

 

Reddende engel..

Ingrid Punt

Na een tijdje naast hem te hebben gezeten merkt ze dat hij steeds verder van de gangbare weg afdwaalt. Hij kijkt schichtig en transpireert hevig. De afslag die hij neemt leidt naar een verlaten parkeerplaats. “Waar gaan we heen?” Ze voelt de paniek door haar lijf schieten als hij de bestelbus tot stilstand brengt en zijn vette bezwete lijf naar haar toe draait. “Er moet wel iets tegenover staan,” lispelt hij in haar oor. Ze kijkt naar de vadsige kop en zijn bruine tanden lachen haar gretig toe. Haar hersenen werken op volle toeren.

 

Caballero Light

Ephraim de Rooij

Waarom liep ze niet gewoon weg? Weg van mij, van ons huis en van ons leven? Waarom ging ze niet hokken met die nieuwe vlam van haar? Sterker nog; hoe kreeg ze het voor elkaar om zo rustig te blijven onder alle stress die deze relatie met zich mee moest brengen. Dat zou toch een keer fout moeten aflopen? Ik kon de vragen in mijn hoofd niet meer goed sorteren. Ik wist niet op welke vraag ik het eerst antwoord moest hebben. Mijn gedachten fluctueerden als een zwevende wisselkoers, mijn hoofd draaide als een bezetene, mijn ogen knalden uit hun kassen en mijn hart haalde een record aantal slagen per minuut.

 

Intuïtie, een Godsgeschenk, maar wie niet luisteren wil…

Sylvia Veldman

Hij is binnen, ze hoort hem buiten haar gezichtsveld rommelen. Ze is doodsbang. Haar hart pompt haar bloed met een noodvaart door haar aderen. Alles doet zeer, lichamelijk haar wonden en  geestelijk het zelfverwijt niet op haar intuïtie te zijn afgegaan en hem te hebben ontweken. Ineens staat hij naast haar in zijn doktersjas. ‘Je huilt toch niet,’ zegt hij terwijl hij de naald in haar arm steekt. De glimlach op zijn gezicht is meer angstaanjagend dan geruststellend. En ze ziet hoe hij de gelige vloeistof, middels de naald, vanuit de injectiespuit, overbrengt in haar lichaam. Dan vervaagt het beeld totdat alles opnieuw donker wordt.

 

Omdat de stilte soms schreeuwt

 Yrsa

Paniek mengt zich met zweetdruppels en ik graai in een zekere wanhoop naar iets dat mij redden kan uit deze benarde situatie. Lucht is wat ik wil. Lucht! ”TES!” waag ik nog een poging, maar mijn stemgeluid verliest het van de grote, dreigende schaduw om me heen. Zal het me opslokken? Uitmoorden? Of erger? Ik moet weg! Weg! Maar er is geen weg. Er is enkel een zwart vlak om me heen die herinneringen prikkelen. Of is het realiteit? Ik had die kelder niet moeten ingaan. Ik had het nooit moeten doen. Ik voelde toch die onzichtbare handen? Ik heb ze altijd gevoeld. Waarom nu niet? Om te overwinnen? Wie is de overwinnaar nu? Het is alsof de wereld langzaam bij me wegstapt….

 

Geprepareerde wraak.

 Kirsti Hadderingh

Niets is over van de baas in eigen huis, die met harde stem verkondigde te vertrekken. Slaafs volgt hij en we betreden de voor één dag gereserveerde kamer. Ikzelf zal over een half uur hier weer buiten staan. Mijn jasje trek ik uit. Alsof er een startschot heeft geklonken geeft zijn lust hem weer ballen;  hij gooit zijn kleren van zich af en begint te plukken aan de mijne. Ik grijp in en pak hier de leiding, mijn harnas zal niet gepeld worden. Denkend aan onze fantasie laat hij zich boeien en kronkelt op het bed. ‘Jij wilde smeken?’ vraag ik hem. Nog altijd gelooft hij dat ik het goed met hem voor heb. Met grote ogen en een ranzige tong likt hij zijn lippen en knikt.

 

Hij keek er zo vreemd bij

Dorina Voorhaar

Een gele regenjas kleurde fel op tegen zijn koplampen. Zijn afgedwaalde gedachten trok hij acuut terug naar het heden. Met argwaan verwonderde hij zich over de aanwezigheid van een voetganger op deze lange weg. Met welke reden zou je hier gaan lopen, zo in de regen … in the middle of nowhere? Zo vaak hoorde je verhalen van hinderlagen om automobilisten uit hun auto te lokken? Aan de andere kant… waren er niet vaak naïeve personen op afgelegen plaatsen waar het slecht mee afliep door hun eigen stomme schuld? Na een snelle check in het dashboardkastje, of hij zijn attribuut er binnen handbereik had liggen, remde hij af, wellicht tegen beter in … Doch, zijn ogen glansden

 

Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten

Anja van Biene

Hoelang ik daar zo gespannen lag weet ik niet meer, maar ik weet nog dat ik bijna in slaap viel toen ik plotseling iemand de trap op hoorde komen. Mijn adem stokte in mijn keel. Iemand pakte nu aan de deurklink.  Ik dook met mijn hoofd onder de dekens en keek door een kiertje om te zien wie het was en wat er gebeuren zou. Mijn hart bonkte  in mijn keel, zweet druppeltjes parelden op mijn voorhoofd, mijn vuisten waren gebald. De klink ging langzaam naar beneden. Tergend langzaam ging de deur open en stak er een hand naar binnen

 

In grijs gevangen

Nonnie

‘Laat me toch met rust!’ schreeuwde ze tegen de gesloten deur. Uitgeput zakte ze op de grond en merkte toen pas dat ze haar vinger flink had opengehaald aan de rand van het blik. Het bloed stroomde rood en vol op het antracietkleurige linoleum, waar het in een plasje bleef liggen. Verbijsterd keek ze ernaar, knipperde met haar ogen en keek opnieuw. Haar bloed was rood, dieprood. Voor ze het wist had ze er een vinger in gedoopt en in een snelle veeg over een schilderij uitgesmeerd. Rood….

 

Verraden door het licht?

Rose van Veen

Ik zette mijn groot licht op om de weg beter te kunnen zien. De bomen vlogen langs als spookachtige wezens. Het gras langs de weg wuifde sardonisch, als uit een stil leedvermaak. Plotseling zoog ik mijn adem in, zag ik dat goed? Met heel mijn hart hoopte ik dat het niet zo was. Ik had een licht gezien in mijn spiegel. Fel, wit, kort. Een flits, met de levensduur van slechts enkele seconden. Misschien een adem lang. Natuurlijk wist ik wat het betekende. Het enige wat ik hoopte, was dat ik snel genoeg was. Mijn hart raasde als een bezetene. Dit was niet mijn bedoeling geweest….

 

Romeins bloed

Edwin Bruinooge

Alle pijn die ik in mijn leven heb gevoeld. Nu ineens samengebald in dit ene moment. Mijn lichaam staat in brand, pijn vult mijn gedachten, pijn is alles, Ik ben blind voor de wereld, dit is mijn hele universum, er is niets buiten deze wereld van marteling. En ergens in de achtergrond van mijn geest weet ik dat ze de Romein van tafel hebben gehaald en mij nu zijn toga aantrekken. Tien zachte handen aaien over mijn huid en nemen iets van de ondraaglijke marteling weg……

 

                               En dit is de cover en achterflap van de bundel ‘Duistere Signalen’.

 

Wil jij ook ‘Duistere Signalen’ ontvangen? Heerlijk voor op vakantie of als cadeau te geven. Wil je meer info over de prijswinnaars of wil jij bestellen? Klik dan op onderstaande link. Bestel je deze bundel voor 15 juni a.s. dan krijg je ook nog eens leuke korting!

https://sites.google.com/site/artikeladvies/duistere-signalen

Er komt een bundel uit met bloedstollende verhalen: Duistere Signalen

Deze bundel werd samengesteld uit de de beste inzendingen van een schrijfwedstrijd bij Schrijfatelier Alicia.
De winnaars van de schrijfwedstrijd waren Alexander Sloot met het verhaal: ‘De Wraakengel’ en Cat Hil met het verhaal: ‘Thuiszorg’. Van harte gefeliciteerd!

De eerste alinea uit het verhaal ‘De wraakengel’ van Alexander Sloot met als thema: de ultieme wraak…

‘Nu zijn ogen aan het duister gewend zijn onderscheiden ze, twee meter boven de vloer waaraan hij is vastgeketend, een streep licht zoals je die onder een deur kunt verwachten als aan de andere zijde een lamp brandt of de zon schijnt. Even, misschien doordat de bonzende hoofdpijn het hem moeilijk maakt zich te concentreren, vraagt hij zich af wat de deur daar zo hoog doet. Dan beseft hij dat hij zich waarschijnlijk in een kelder bevindt. Hij mompelt een vloek.’

 

De eerste alinea uit het verhaal ‘Thuiszorg’ van Cat Hil: een verhaal dat zo onschuldig begint maar een gruwelijke wending neemt…

‘Zijn vingers bewogen soepel langs de snaren van de harp. Elke snaar die hij beroerde vibreerde met een zuivere toon, een kristallen druppel in de mist van straatgeluiden en het zoemen van de koelkast. Een regenbui van fonkelheldere klanken doordrenkte de hoge kamer van zijn smalle woning aan de gracht. Hij sloot zijn ogen en gaf zich over aan Liebestraum van Liszt.’

 

 Alexander Sloot wint een gedrukt exemplaar met een selectie van eigen werk en Cat Hil wint een online schrijfcursus bij Schrijfatelier Alicia.

De kwaliteit van de inzendingen ligt uitzonderlijk hoog en heeft geresulteerd in bloedstollend leesgenot van bijna 300 pagina’s. Lees en huiver… Heerlijk om mee te nemen op vakantie of te geven als cadeau.

                                                                            
Eind juni is het boek verkrijgbaar. De prijs wordt € 17,50 per boek exclusief verzendkosten. Je kunt echter nu al exemplaren bestellen tegen een speciale voorintekenprijs van slechts € 15,00 per boek (excl. verzendkosten). Daarnaast krijg je bij bestelling van 3 exemplaren het 4e exemplaar GRATIS  als dank voor je deelname aan de wedstrijd.*

Schrijfuitdaging: Hoe loopt dit af ?

Doe je ook mee het verhaal ‘Obsessie’ af te schrijven? Een afgewezen man die bezig is een psychopaat te worden…  of niet? Wie komt er met het meest originele vervolg? Stuur jouw inzending naar info@schrijfatelieralicia.nl.  De leukste inzendingen worden op de site van Schrijfatelier Alicia vermeld en voorzien van commentaar door Alicia.  Houdt de site in de gaten of jouw inzending er bij staat!

  OBSESSIE            

Door de kieren tussen de slordig gesloten oudroze gordijnen kan ik je zien bewegen. Er is niemand die een mooiere schaduw heeft dan jij. Het is al laat in de avond. Jij hebt zonet ook nog de schemerlamp aan gedaan, die met de sierlijke voet en het frivole kapje. Het is hier klein, stoffig en bedompt; overdag komt er nauwelijks licht binnen door het lage, smalle raam. Jij zou het hier afschuwelijk vinden, je houdt van ruimte en licht. Ik kan me precies voorstellen wat je nu aan het doen bent. Je schrijft in je dagboek met dat kinderlijke handschrift, die ronde open letters waarmee je me ooit:  ‘ik hou van je’ schreef.

Ongeduldig schuif je een zwierige krul achter je oor terwijl je voor je uit staart.

Het is eigenlijk een prachtige zwoele avond. De buitenlucht zweeft in een zachte bries binnen, gevuld met seringen en kamperfoelie. Een paar motten fladderen rond, aangetrokken door het schijnsel van het peertje dat hier aan het plafond hangt. Zachtjes bungelt het heen en weer op de wind. Ik zie dat jij het licht hebt uitgedaan en weet dat je zo meteen ligt te woelen in je bed. Je kon nooit slapen als het erg warm was en je draaide keer op keer je kussen in de hoop verkoeling te vinden voor je verhitte wangen.

Je denkt vast niet aan mij. Je hebt er geen weet van dat ik zo dichtbij ben. ..Inmiddels brandt er nergens licht meer, maar de hemel is bezaaid met fonkelende sterren. Een eenzame fietser rijdt zachtjes zingend door de uitgestorven straat. Daarna er is niets meer  te zien en ik laat de verrekijker op de vensterbank liggen.

Op deze uitgewoonde, schaars gemeubileerde kamer is geen ventilator, zodat mijn hele lijf is bedekt met kleine druppeltjes zweet.  Sinds drie weken verblijf ik hier. Niemand weet dat ik hier ben, want ik heb iedereen verteld dat ik op een lange vakantie zou gaan. In mijn eigen huis zal de post zich opstapelen achter de voordeur. Mijn planten zullen ongetwijfeld sterven bij deze hitte.

Ik denk voortdurend aan je. Wanneer ik naar muziek luister, de krant lees, koffie drink, of het licht uitdoe. De godganse dag  gonst het onder mijn strak gespannen huid, een broeinest vol woede en pijn. Die laatste zondag zaten we in dat kleine cafeetje, een paar straten verderop. Ik dacht dat we iets te vieren hadden.  Maar je zei met de stem als van een vreemde: ‘We passen niet bij elkaar.’ ‘Ik vind van wel,’ zei ik. Je schudde je hoofd en staarde somber uit het raam. Er sneed  een snerpende kou door mijn hart. Hoe kon het nog doorgaan met kloppen? Dan de koele kus, die strakke rug boven je zwierige rok.

Van hieruit kan ik je elke dag nog zien. Jou in de gaten houden. Vraag me af of je al slaapt met je mond licht geopend en je benen opgetrokken. Of  ligt er soms al een andere vent in jouw bed, die via de achterzijde van het huis is binnengekomen?  Ik dacht dat ik deze pijn, deze  woede, jouw afwijzing, kon verdragen zolang ik je nog kon zien. Maar nu schreeuwt en krijst het in me: ik verdien dit niet, ik heb alles voor je gedaan.

 

Over de stoel hangt hier nog een shawl van je, het enige wat ik nog van je heb. Ik laat de zijde door mijn handen glibberen waaruit  jouw geur omhoog stijgt. Zie je weer voor me, dansend op jouw verjaardag, met de shawl om je slanke hals gedrapeerd. Ik laat me vallen op het bed, dat erbarmelijk kraakt en piept bij iedere beweging. Ik wil slapen. Vergetelheid vinden.

Na een paar minuten zag ik vreemde, bizarre beelden voor mijn ogen schuiven totdat ik naar beneden tuimelde. Ik stond  plotseling in een tuin met oogverblindend groen. Vanachter een haag van klimop verscheen jij ineens. Je liep naar me toe en je voeten raakten nauwelijks de grond. Je was bijna naakt. De shawl lag losjes om je ranke hals en je glimlachte. Ik pakte de uiteinden, wond ze om mijn grote handen en  trok aan de shawl. Langzaam kneep het je keel dicht, en onder vreemd gerochel zag ik hoe die suikerzoete glimlach stierf in het diepe donkere gat van je open mond.  En je ogen, jouw glanzende ogen, die werden onwaarschijnlijk groot.

Trillend schrik ik hier van wakker, verstrengeld in de klamme lakens, ontsteld van de beelden die op mijn netvlies staan. Je hebt me tot het uiterste gedreven. Ik was een aardige, vlotte vent die van het leven hield. Nu ben ik een afgewezen, geobsedeerd man die in het donker naar de avondwinkel sluipt. Al dagen heb ik me niet geschoren, gewassen of mijn tanden gepoetst.  Ik ben iemand geworden die jou begluurt als een ranzige voyeur.

Eindelijk is het licht. Een paar vogels kwetteren en ik laat mijn verrekijker over de huizen dwalen. Ik moet een eind maken aan deze bizarre situatie. Ik zie nu dat je wakker bent. Je opent de gordijnen, je wangen nog roze van de slaap. Met verwarde haren tuur je naar buiten of het een zonnige dag belooft te worden. Het is net alsof je blik langer op mijn raam blijft rusten…..

 

Wie schrijft dit verhaal verder met een spannende en originele afloop?

 

Stuur jouw inzending naar:  info@schrijfatelieralicia.nl.  

De leukste inzendingen worden op de site van Schrijfatelier Alicia vermeld en voorzien van commentaar door Alicia.

schrijfatelieralicia.nl

 

Quickscan bij Schrijfatelier Alicia

Quickscan en Recensie

Quickscan

Je hebt een manuscript geschreven en het is in jouw ogen zo goed als af. Hoe nu verder? Is het goed genoeg voor publicatie? Moet het geredigeerd worden of heb je andere begeleiding nodig? Je hebt het misschien aan familie en vrienden laten lezen en meestal vinden zij het geweldig, maar is dat wel echt zo? Wat zijn de volgende stappen: kies je voor uitgeven in eigen beheer of probeer je het aan te bieden bij een reguliere uitgever? Dit zijn veel voorkomende vragen waar de meeste schrijvers mee geconfronteerd worden.

Schrijfatelier Alicia biedt je een laagdrempelige quickscan aan. Een onafhankelijk advies over de kwaliteit van jouw manuscript en welke stappen voor jou haalbaar zijn.
Je manuscript wordt beoordeeld op de volgende punten:
–  titel
–  stijl
–  originaliteit
–  verhaallijn
–  dialogen
–  beschrijvingen van personages
–  leesbaarheid
–  spelling
Hierbij geven we je een advies hoe je je manuscript kunt verbeteren en op welke manier je het kunt aanbieden aan een uitgever.

Recensie

Op basis van de quickscan kan Schrijfatelier Alicia je boek beoordelen of het in haar ogen goed genoeg is voor publicatie. Als je manuscript voldoet aan de minimale kwaliteitseis van Schrijfatelier Alicia ontvang je, naast de quickscan een mooie recensie over je boek van Schrijfatelier Alicia. Deze recensie kun je ter promotie gebruiken om achterop de kaft of in je boek te  plaatsen, ongeacht of je het boek gaat uitgeven via Schrijfatelier Alicia of niet.
Het tarief voor een quickscan in combinatie met een recensie bedraagt slechts € 50,00.
Voor meer informatie kun je een mailtje sturen naar:  info@schrijfatelieralicia.nl